irozgurluq

فصل بودجه دهی از راه رسید و باز مشکلات تمام نا شدنی پترو ؛ باز فصل بودجه دهی از راه رسید و باز خیانتهای مسئولین دارای نشان لیاقت و افتخار مدیریت ! از کجا شروع کنم نمی دانم ، نمی دانم چگونه از مدیرعامل کارخانه انتقاد کنم یا حرفم را برایش تفهیم کنم. فقط این روزها می شنوم که همه ی اهل کارخانه ی پتروشیمی تبریز می گویند که جناب آقای ممقانی و هیئت مدیره ی تحت نظر ایشان ، به شدت و با تمام قوا جلوی تیم داری ایستاده اند و خواهان انحلال ورزش پترو هستند.
نمی دانم این افراد ( مدیرعامل و هیئت مدیره ) چه فکر می کنند ، آیا آنها فکر می کنند پترو ارث پدری شان است؟ آیا فکر می کنند صاحب کارخانه ، صاحب تیم کارخانه و صاحب بیت المال این خاک و بوم هستند؟ آیا نمی دانند که این تیم از آن مردم است؟ آیا فکر می کنند تکیه بر یک صندلی چوبی یا احیاناً آهنی ارزش این را دارد که خیانتی بزرگ ، آشکار و نا بخشودنی را بر پیکر آذربایجان وارد کنند؟ مدیر عامل کارخانه و هیئت مدیره ی آن چه فکری می کنند؟ فکر می کنند که با انحلال تیم های ورزشی پترو ، می توانند به مقام های بالاتر برسند یا وضع اقتصادی کارخانه را بهبود بخشند؟ بدانند که در اشتباهند و مغلطه می کنند ؛ بدانند که ملت  آن ها را دشمنان ورزش ، اقتصاد و پیشرفت آذربایجان و وطن عزیزمان نام گذاری خواهند کرد و بر ان باور خواهند بود که این افراد می خواهند از طریق ورزش ، به آذربایجان ضربه وارد کنند.

جناب مدیر عامل ! فکر می کنی اگر خود شیرینی کنی و یک میلیارد از بودجه ی ورزشی پترو و آذربایجان را به تهران برگردانی ، همه می گویند عجب مرد بزرگی ؟! ؛ خیر اشتباه می کنی عزیز من ، تو با این کارت هم دنیایت را خراب می کنی هم آخرتت را. هم دین اسلام را زیر پا می گذاری هم فرمایشات رهبر کشورت را. مگر پیغمبر اسلام و رهبر جمهوری اسلامی همیشه بر اهمیت ورزش و ایجاد روحیه ی ورزشی و در پی آن جوانمردی و خوش اخلاقی و خوش اندامی برای جوانان تاکید نکرده اند؟ چرا فرمایشات آن ها را نا دیده می گیری و با استبدادی کور بر طبل انحلال می کوبی؟ اشخاصی مثل زنوزی و هدایتی از جیب خودشان برای فوتبال خرج می کنند تا مشهور شوند ، تا محبوب شوند ، تا افتخار تیم داری بر پیشانی شان در لیگ برتر زده شود ، اما تو بودجه ای را که از جیب خودت نیست و تهران به تو داده ، در راه این کار صرف نمی کنی؟! احسنت بر این کار و روش ! واقعاً خجالت آور است رفتار اینچنین یک مدیر عامل با تیم وطنش. چرا دوست نداری تیم داری کنی؟ چرا دوست نداری محبوب شوی؟ چرا دوست نداری در همه جا پز تیم داری و تماشاگرانت را بدهی؟ چرا تیم فوتسالی را که قهرمان آسیا را شکست داد و در اصفهان هم متوقفش کرد ، منحل کردی؟ با این کار گرهی از مشکلات تو یا احیاناً کارخانه گشوده شد؟ به تیغ علی قسم که خودت هم می دانی که انحلال فوتسال یا فوتبال کارخانه ، هیچ دردی از تو دوا نکرده و نخواهد کرد. خودت پشیمانی اما راه بازگشت نداری. ولی می دانی که دین مقدس ما گفته که درب های توبه ی خداوند بر روی تمامی بندگان باز است ، پس توبه کن ؛ توبه از خیانت ، توبه از لج بازی و توبه از ضربه زدن به آذربایجان و ایران عزیز.

در روزگاری که فوتبال به یک اهرم قدرتمند اقتصادی تبدیل شده است ، چرا این اهرم را از ریشه می کنی؟ چرا دوست نداری باور کنی یا قبول کنی که تیم داری در فوتبال هم به نفع مدیریت تو و هم به نفع اقتصاد کارخانه خواهد بود. تیمی را که می خواهی منحل کنی ، با خون دل خوردن ها از لیگ استانی به لیگ یک رسیده و مردم خاطرات تلخ و شیرینی از این تیم دارند. به خاطر مردم هم که شده دست از لج بازی بردار و برگه ی بودجه را امضا کن. نگذار که همیشه تا دنیا دنیا هست ، نامت را خائن بگذارند و همه از تو به بدی یاد کنند ، می دانی که خوبی ها و نیکی ها ماندنی است و اگر نمی دانی ، مسلمان نیستی. من به عنوان یک هوادار ، به عنوان یک همشهری ، به عنوان یک هموطن و به عنوان یک دوست ، رک و صادقانه حرفهایم را به تو گفتم و آگاهت کردم و گفتم که نمی خواهم همیشه به بدی از تو یاد شود ، من دوست تو هستم و می خواهم همیشه بگویند که ممقانی بزرگ مردی بود که پتروشیمی را به لیگ برتر آورد و برگ زرینی بر دفتر قطور آذربایجان اضافه کرد. می خواهم مثل یک مدیر قاطع ، مثل یک مرد بزرگ ، بدون ترس از هیچ چیزی فرمان بودجه دهی را صادر کنی ، نترس هیچ گزندی بر تو وارد نخواهد شد ، چون این ملت آذربایجان است که مثل کوهی پشت تو ایستاده و اگر هر کس به خاطر تیمداری تو ، زیر فشارت گذاشت و اذیتت کرد ، زیر ریزش سنگهای این کوه عظیم له خواهد شد و مدیریت تو بیش از پیش استحکام خواهد یافت.