سالهای متمادی هست که گروههای تندرو و افراطی کرد پا را از گلیمشان فراتر گذاشته و ادعاهای ارضی نسبت به خاک تورکها را مطرح نموده و در رویای تشکیل کردستان بزرگ هستند و برای رسیدن به این هدف تلاش می نمایند! در این بین تعداد زیادی از هویت طلبان و ملیگرایان عزیز تورک و مردم عادی نسبت به این ادعای اکراد دچار وحشت و واهمه شده اند! و به ادعای انها در زمینه قدرتمند بودن انها باور نموده اند! که در این مقاله سعی خواهیم نمود با بررسی توان کردها و نقاط ضعف و قوت انها به این مسئله برسیم که ایا کردها واقعا می توانند برای ملت بزرگ تورک خطرساز باشند یا نه؟
در ابتدای بحث ابتدا کلمه کرد را بایستی مورد بازربینی و تجزیه و تحلیل قرار داد! و دید ایا کسانی که ادعا می شود کرد هستند و اصولا ملیت خود را کرد می دانند دارای اشتراک کامل زبانی و فرهنگی به مانند مثلا انگلیسی زبانها یا اسپانیائی زبانها هستند یا نه؟ در پاسخ به این سوال بایستی گفت خیر! کلمه کرد همانقدر که کلمه تورک یک کلمه کلی و در برگیرنده تیرههای تورک اذربیجانی- تورک قزاق- تورک قرقیز- تورک اناتولی... می باشد کلی بود و شامل تیرهای مختلف کرمانج- سورانی- فیلی-..بوده و زبانهای انها نیز همانقدر که در مثلا بین زبان تورکی اذربیجانی و قزاقی اختلاف وجود دارد دارای اختلاف می باشد و حتی در مواردی نیز این اختلافات زبانی بین کردها انقدر زیاد می باشد که دو کرد از تیرههای مختلف قادر به فهم یکدیگر نمی باشند و به ناچار از زبان رسمی کشوری که در ان ساکن می باشند برای ارتباط با یکدیگر استفاده می نمایند! بنده دوستان کرد تورکیه ای زیادی داشتم که نسبت به زبان خود دارای تعصب بودند اما با یکدیگر به تورکی صحبت می کردند که وقتی علت را پرسیدم فرمودند بین لهجه های انها اختلاف به قدری زیاد هست که نمی توانند همدیگر را بفهمند برای همین بین خود تورکی صحبت می کنند به طوری که فقط کردهای تورکیه دارای ۱۵ لهجه متفاوت از یکدیگر می باشند و اگر قبول نمائیم که یکی از عناصر اصلی پیوند و همبستگی بین ملتی وجود زبان مشترک هست کردها در شرایط حاضر فاقد این حسن می باشند و اصولا بایستی انها را با اسامی تیره ای انها نامید مثل کرمانج- سورانی..همانطور که یک تورک به تیرههای اذربیجانی- ترکمن...تقسیم می گردد! اما همگی تورک نامیده می شوند پس کردها نیز دارای همان شرایط می باشند اما با اختلافات بیشتر.از سوی دیگر اگر ما تمامی کردهای منطقه اعم از ایران- ترکیه- سوریه- عراق..را با تمامی امکانات انها جمع بندی نمائیم و تورکها را فقط ترکهای ایران محسوب نموده و تورکهای قفقاز و جمهوری اذربیجان- عراق- تورکیه- بالکان..را به حساب نیاوریم باز هم تورکهای ایران اعم از اذربیجانی- قشقائی- ترکمن- خلج...هم از لحاظ جمعیت و هم از لحاظ وسعت و امکانات یا بیشتر از کردها می باشند یا در شرایط مساوی قرار دارند! جدای از اینکه یک تورک اذربیجانی و یا یک تورک خراسانی به راحتی زبان یکدیگر را متوجه می شوند و یا یک تورک قشقائی و غیره..اما کردها فاقد این حسن می باشند . از سوی هم اکنون در مورد تعدادی از تیرهای کرد اختلاف نظر نیز وجود دارد برای نمونه قوم لک در حالی که خودشان ادعا می نمایند ملتی هستند جدای از لر و کرد و در چند استان عراق و نیز ایران ساکن می باشند و در ادعای خود نیز پافشاری می نمایند و خواهان حقوق خود می باشند از سوی کردها و لرها مورد ادعا می باشند و هر یک در تلاش هست که لک را متعلق به ملت خود به حساب اورد و یا در موارد دیگر که همین اختلاف نظر وجود دارد که مثلا فلان قوم کرد هست یا لر و یا غیره..در حالی که اینچنین اختلافی در تورک نامید تیره ای از ملت تورک وجود ندارد!
با این توضیح در رابطه با ملیت کردی به نقاط ضعف و قدرت کردها می پردازیم!
نقاط قوت کردها
۱- فعلا دارای هماهنگی و همبستگی نسبتا خوبی بین یکگدیگر می باشند! چه کرد ایرانی چه ترکیه ای و چه..
۲- حرکتهای استقلال طلبانه انها از امکانات مالی خوبی به دلیل قاچاق و وجوه حاصل از نفت شمال عراق و کمکهای ثروتمندان کرد بر خوردار می باشند در حالی که فعلا افراد متمول تورک وارد جریانات هویت طلبانه نگردیده اند
۳- به خوبی توانستند در افکار عمومی جهان و در بین قدرتهای جهانی جای پائی برای خود برپا نمایند و از حمایتهای انها بهره بگیرند به خصوص امریکا و اروپا
۴- از لحاظ اموزش نظامی در شرایط مناسبی قرار دارند و می توانند در صورت سقوط رژیم اقدام به تشکیل نیروی مسلح برای خود بنمایند همانطور که ارامنه این کار را کردند
۵- توانسته اند تا به حال اکثر تیرههای مختلف کرد را با دیدگاهائی بعضا مخالف و داشتن مذهب و دین جدای از اکثریت کردها حول خود جمع نمایند
۶- فعلا توانسته اند جدای از تفاوتهای بسیار بین تیرههای مختلف کرد کلمه کرد را برای تمامی تیرهای کرد جابیندازند! و نقاط قدرت احتمالی دیگر....
نقاط ضعف کردها نیز عبارتند از:
۱- همانطور که در ابتدا اشاره نمودیم اختلاف زبانی و قومی شدید بین اکراد و عدم وجود زبان مشترک کردی بین انها و کلا چند دستگی که در اینده حرکت انها می تواند برای انها مشکل ساز گردد هرچند هم اکنون فعلا این مشکل بروز نکرده هست
۲- عدم وجود ایدوئولوژی مناسب با فرهنگ کردها که عموما مسلمان می باشند و وجود ایدوئولوژیهای عموما منسوخ شده نظیر ایدوئولوژی مورد استفاده گروه تروریستی پ.ک.ک که از کمونیسم و سوسیالیسم بهره می گیرد و یا دیگر گروههای کم اهمیتر که همچنین..
۳- وجود دشمنان زیاد در اطراف انها به دلیل اتخاذ سیاستهای اشتباه سران انها و تحریک کشورها و ملل غیر کرد همجوار که در اینده می تواند برای انها گران تمام شود
۴- به دلیل وابستگی به کشورهای فرامنطقه ای و به خصوص غربی مورد نفرت دیگر ملل از جمله اعراب- تورکها- قفقازیها..می باشند که حساسیت نسبت به اهداف انها را در منطقه به حداکثر رسانده هست! بطوری که بنده برای بررسی این مسئله در چند کشور اسیای میانه- قفقاز- خاورمیانه که بودم مشاهده نمودم که در بین مردم از عادی گرفته تا افراد روشنفکر نفرت از سران کردی که در اشغال عراق به امریکا کمک نموده بودند تبدیل به تنفر از ملت کرد گردیده که در مواردی به بعضی از دوستان توضیح دادم که همه کردها موافق غرب نیستند و انها نیز مثل ما مسلمان بوده و دارای اعتقادات اسلامی می باشند و بعضا از غرب نیز رضایت چندانی ندارند.
۵- به دلیل وابستگی به دول خارجی این خطر که هر لحظه فربانی توافقات پشت پرده قرار گرفته و قربانی شوند وجود دارد
۶- غرور و خود بزرگ بینی سران انها که تصور می نماینددارای قدرت بالا می باشند و دستکم گرفتن دیگر ملتها که نسبت به انها ادعای مالکیت ارضی دارند! به عنوان مثال با تشکیل یک حکومت نیمه مستقل در شمال عراق رفتاری که از خود به نمایش گذاشته اند به مانند رفتار یک ابر قدرت یا یک قدرت منطقه ای می باشد و بیش از ظرفیت خود در منطقه اقدام به مانور می نمایند که این مسئله نیز در اینده برای انها مخاطره امیز خواهد بود. به خصوص از جانب تورکیه یا اعراب منطقه
۷- به دلیل عدم وجود ایدوئولوژی مطابق با فرهنگ و اعتقادات مذهبی اکثریت کردها توسط دیگر دول منطقه ایدوئولوژیهائی نظیر وهابیسم و غیره در حال رواج بین ملت کرد می باشد که می تواند به همبستگی انها زیان شدید وارد نماید که می بینیم در مناطق کرد نشین عراق در این اواخر گروههائی با دیدگاههای افراطی مذهبی پا به عرصه گذاشته اند یا در بین کردهای ترکیه و دیگر کردها..
و دیگر ...ضعفها که بیان انها نمی پردازیم!
حال به بررسی این سوال می پردازیم " ایا کردها می توانند برای ملت تورک ساکن در جغرافیای ایران خطرساز باشند؟
ابتدا فرض می کنیم که در ایران خلاء قدرت بوجود امد و کردها نیز با حمایت شونیسم فارس درصد هستند مانند ارامنه تعدادی از مناطق اذربیجان را ضمیه خود نمایند! ایا توان ان را خواهند داشت؟
برای موفقیت در این امر یعنی اشغال سرزمینهای تورکهای اذربیجانی توسط کردها باید دست به اقدام نظامی بزنند و حال فرض را به عدم کمک گیری از سایر دول تورک توسط تورکهای ایران می گیریم و از سوی دیگر فرض را نیز به کمک سایر اکراد از کردها ساکن در ایران می گیریم!
برای موفقیت باید پتانسیلهائی بالا داشته باشند از جمله " جمعیت بیشتر از تورکها - سلاح بیشتر از تورکها - و همبستگی ملی بیشتر از تورکها و غیره..
ایا کردها دارای جمعیت بیشتری از تورکهای ساکن در ایران می باشند؟ خیر
ایا کردها دارای سلاح بیشتر و اموزش بییشتر از تورکها می باشند؟ خیر
ایا دارای همبستگی زبانی و ملی بیشتر از تورکها می باشند؟ خیر
ایا از نظر توان مالی بیشتر از تورکها هستند؟ خیر
در توضیح موارد بالا با مسافرت به استانهای مختلف می شود سنگینی جمعیت تورکها نسبت به دیگر ملل و از جمله اکراد را به راحتی حس نمود! از سوی دیگر در صورت سقوط رژیم سلاحهائی که در مناطق مختلف می باشد نصیب ساکنین همان مناطق می شود گو اینکه بیشتر پایگاههای نظامی با سلاحهای سنگین و هواپیماها در مناطق تورک نشین مستقر می باشند که همه اطلاع داریم! در کل همان وضعیت که پس از سقوط شوروی به سر پایگاهها و سلاحها امد و هر جمهوری جدا شده از شوروی مالک تمامی سلاحهای موجود در منطقه خودش گردید در ایران نیز صدق می نماید
از نظر همبستگی زبانی و ملی نیز به هیچ وجه نمی شود کردها را با تورکها مقایسه نمود که در بالا به طور مفصل به ان اشاره نمودیم از سوی دیگر از لحاظ مالی نیز همانقدر که کردها مدعی وجود میلیارد در جهان و ترکیه و سایر کشورها هستند کم نیستند ثروتمندان تورک ایرانی که هم در داخل و هم در خارج مشغول کار و فعالیت می باشند و در صورت بروز یک جنگ و یا درگیری به نظر نمی رسد بی تفاوت بمانند و اگر بیشتر از کردها نباشند کمتر نیز نیستند گو اینکه همه مردم ایران به وجود ثروتمندان تورک در سراسر ایران اذعان دارند از سوی دیگر با وجود اینکه کردها در حال حاضر دارای گروههای مسلح و اموزش دیده می باشند و در مقابل حرکت ملی اذربیجان یک حرکت مدنی بوده و دارای بعد نظامی نمی باشد اما این بدان معنی نیست که تورکهای ساکن در ایران فاقد توانائی بسیج نیروی رزمی نظامی برای مقابله با دشمنان خود هستند گو اینکه هم اکنون صدها هزار نفر از اعضای تشکیل دهنده نیروهای نظامی- انتظامی- اطلاعاتی ایران از ملت تورک بوده که در صورت سقوط رژیم بسیاری از انها به سوی ملت خود بازگشته و حاضرند برای سرزمین و وطن خود جان فشانی نمایند و در برابر متجاوزان به تمامیت ارضی اذربیجان و دیگر مناطق تورک نشین ایران به صفوف مبارزان دیگر بپیوندند که کردها فاقد این حسن می باشند و بیشتر دارای نیروهای چریکی بوده که کمتر دارای تجربه یک جنگ کلاسیک می باشند در ضمن تجهیزات سنگین برای یک جنگ تمام عیار را نیز ندارند.
تصور کنید در فردای سقوط رژیم دهها هزار نفر از پیشمرگان کرد اعم از کرد عراقی- سوری- ایرانی و ترکیه ای از کوههای قندیل به سوی سرزمین اذربیجان سرازیر شوند! چه خواهد شد؟
اولا انها نخواهند توانست از سلاحهای سنگین استفاده نمایند زیرا در این صورت معنای ان دخالت دولتی در امور داخلی تلقی خواهد شد که می تواند موجب ورود دیگر کشورها به مناقشه گردد! و در صورت استفاده از سلاحهای نیمه سنگین و سبک نیز به هیچ وجه نخواهند توانست وجبی از سرزمین اذربیجان را به اشغال خود دراورند برای نمونه نیز می توان به تاریخ مبارزات ملت تورک به خصوص اذربیجان جنوبی با اشغالگران ارمنی و کردهای یاغی اشاره نمود و یا به سال ۱۳۵۹ که در ان سال درست چند ماه پس از حمله ارتش عراق به جغرافیای ایران بیش از ۱۵۰ فروند هواپیمای جنگنده و بمب افکن از پایگاههای خود در تبریز به پرواز در امده و چنان ضربه ای به ارتش صدام وارد اوردند که در همان ماههای اولیه نتوانست به اهداف خود در جنگ برق اسا برسد! که تمامی پرسنل انها نیز تورک بودند! امروز نیز همان هست و هستند غیور مردانی بسیاری که موافق رژیم نیستند اما به دلایلی نمی توانند مخالفتی نیز نمایند و منتظر فرصت برای پیوستن به صفوف ملیگرایان می باشند که برای نمونه نیز می توان به اخراج تعداد زیادی از هویت طلبان از نیروهای سه گانه در سالهای اخیر اشاره نمود!
نتیجه گیری :
برخلاف ادعاهای اکراد در بزرگ نمودن قدرت خود و به رخ کشیدن ان به دیگر ملل منطقه انها فاقد توانائی مقابله با تورکهای جغرافیای ایران می باشند و در صورت هرگونه تعرضی هر چند در ابتدا موفقیت امیزباشد در میان مدت به سختی شکست خواهند خورد که ان نیز موجب از بین رفتن اعتبار انها خواهد شد و به موقعیت انها در منطقه خدشه وارد خواهد کرد که سران انها احتمالا از ان اگاهی دارند! تنها راه مبارزه با زیاده خواهی کردهای شونیسم نسبت به سرزمین تورکها همبستگی ملی و بیداری ملت تورک می باشد زیرا در صورت همبستگی و اتحاد دیگر نیازی به جنگ نیست و دشمنان اذربیجان و تورکها خود از ارض اندام با تورکها خوداری نموده و به حقوق خود قانع خواهند شد! از سوی دیگر تنها راه رسیدن کردهای جغرافیای ایران به استقلال و ازادی و استفاده از فرصت احتمالی پیش امده برای به دست اوردن ان دست کشیدن از ادعای ارضی نسبت به اراضی تورکها و نیز جدا نمودن حساب خود از احزاب تروریستی کرد در ترکیه می باشد که اگر این پیوند بین کردهای ایران و ترکیه ادامه یابد علاوه بر دردسر برای خود کردها برای حرکت ملی اذربیجان جنوبی و دیگر ترکها نیز دردسر ساز خواهد بود و موجب رودروقرار گرفتن ترکهای ایران و دولت ترکیه خواهد شد زیرا ترس از احتمال تحریک کردهای ساکن در ترکیه موجب مخالفت ترکیه با هرگونه تغییر در جغرافیای ایران خواهد شد که نمونه ان را در عراق می بینیم که تا کنون به دلیل مخالفت ترکیه کردها نتوانسته اند به استقلال دست پیدا نمایند!